Een maand voor vertrek
Op dit moment sta ik al te trappelen van ongeduld om te vertrekken richting Japan. Het is een mix van het onbekende bezoeken, cultuur snuiven, maar ook met zorgen over de taalbarrière, andere gewoonten, en gewoon heel ver van huis zijn…
Dus aan de ene kant kan ik niet wachten om te gaan, en aan de andere kant schijt ik bijna in mijn broek…
Maandenlang heb ik aan de route gesleuteld, en nu ben ik er bijna aan uit. De hoofdlijnen zijn nog wel hetzelfde, alleen de volgorde is gewijzigd, waardoor ik de route meer efficiënt kan afleggen, en dan heb ik nog de flexibiliteit om nog wat plaatsen te skippen, mocht ik in tijdnood komen. Wat wel nieuw is, en waarvoor ik de route nogmaals overhoop heb gegooid, is het Nikko Toshogu Shrine Autumn Festival (Hyakumono Sennin Musha Procession), dat half oktober zal plaatsvinden. In mijn eerste versies van mijn routeplanning zat Nikko of wel aan het begin of aan het einde, en dan kan ik het festival niet bezoeken. Met wat ingrepen lukt dat nu toch, en kan ik zelfs alle twee de dagen er blijven. Het lijkt me supercool om dit te mogen aanschouwen.
Door de aanpassingen in de route is het geheel ook wat korter geworden, al blijf ik toch nog wel rond de 4000km zitten. Maar dat is toch al beter dan de 4500 km die ik in de eerste versie had. Dat betekent voor mij, dat ik iedere dag gemiddeld 145km zal rijden, met wel enkele dagen erbij, waarbij ik boven de 200km zal rijden. Maar er zijn ook dagen met veel minder. Nu vind ik het persoonlijk niet erg om te moeten autorijden, wat ook de reden is, dat ik gekozen heb voor een camper.
Maar intussen ben ik ook qua reizen een stuk wijzer, ik heb ontelbare filmpjes gekeken, sites en blogs bezocht om me een beeld te vormen, wat me te wachten staat. Ik ben geen expert op het gebied van verre reizen, maar ik weet wel, dat je zonder voorbereiding het niet gaat redden.
Voor het vertrek ga ik gebruik maken van een gereserveerd tijdslot om sneller door security te gaan. Düsseldorf Airport biedt die service kosteloos aan. Dus ik kan die lange wachtrijen volledig overslaan. Dat is nog eens een goed vooruitzicht!
Wel maak ik me nog wat zorgen over mijn aansluitende vlucht in Istanbul, omdat er maar een vrij korte tijd tussen het overstappen zit (ongeveer een uur), wat niet veel ruimte laat voor vertragingen. Wel biedt het vliegveld daar een “Short Transit” aan, waardoor je niet nog eens door security hoeft te gaan. Zaligmakend is het niet, maar het bespaart je wel iets aan tijd. Maar aangezien Istanbul Airport een vrij groot vliegveld is, zal ik me dus moeten haasten om de vlucht te halen. Laten we er maar het beste van hopen…