Deze vraag krijg ik van bekenden de laatste tijd wel meer. Waarom Japan?
Het heeft meerdere redenen. De eerste is, dat ik eigenlijk in 2026 naar Noorwegen zou gaan voor een visvakantie, maar die gaat niet door. Dus was ik me aan het oriënteren voor een alternatief. En aangezien me de natuur, cultuur en het land van Japan altijd wel heeft aangesproken, was voor mij de keuze niet heel moeilijk.
Maar het is natuurlijk wel een hele uitdaging. Een land, waar je de taal niet kunt lezen, spreken of verstaan, met hele andere gewoontes, dan je gewend bent. En als je, net als ik, dan er ook nog voor kiest om met een camper door het land te rijden, moet je ook nog rekening houden, dat ze in Japan “aan de verkeerde kant van de weg” rijden. Natuurlijk had ik ook voor een reis met het openbaar vervoer kunnen kiezen, maar ik wil meer van de natuur zien, en alles op mijn eigen tempo doen, en dat kan prima met een camper. Vooral als je niet veel op hebt met groepsreizen.
Ik ben zelf een natuurliefhebber, en kan ook wel cultuur en historie waarderen. In Japan liggen prachtige pareltjes verborgen, die je met een groepsreis nooit zou zien, of met de trein lastig te bereiken zijn. Ik ga er een mooie rondreis van maken door Tohoku, het noordelijke deel van Honschu, het grootste eiland van Japan, waar ook de belangrijkste steden van Japan liggen. Aangezien ik in oktober zal reizen, zullen de herfstkleuren ook al wel te zien zijn. Ik hoop dan de bonte kleuren van de Japanse herfst te mogen zien. Dat lijkt me al reden genoeg om dit land te bezoeken… En daarnaast: Ik ben iemand, die graag vist. En Japan herbergt 25% van de vissoorten van de wereld, dus waarom daar ook niet een gok wagen? Het is geen garantie, dat ik wat zal vangen, maar ik ga het zeker proberen!
En daarnaast wil ik voor mezelf wat grenzen verleggen. Dit wordt mijn eerste solo campertour. En dat ook nog in een totaal vreemd land. Nu ben ik van nature niet zo heel bang aangelegd, en ik heb ook wel de nodige ervaring met campers, daar maak ik me geen zorgen over. Maar de uitdagingen bestaan ook uit het bedwingen van bepaalde wandelroutes, want Japan is een bergachtig land. Dat wil dus zeggen, dat ik hier wat moet trainen en ook hoogtemeters moet gaan maken. En dat zal voor mij persoonlijk wellicht nog een leuk neveneffect hebben met wat kilo’s van mijn gewicht af te krijgen…
Maar ook mezelf wegwijs maken in een land met zo’n vreemde en ingewikkelde taal. Gelukkig is er Google Translate en maak ik ook nog gebruik van vertaalapparaten. Een paar Japanse woordjes zijn nog wel te leren, zoals Domo arigato gozaimasu, sumimasen, konnichiwa, en nog een paar van die woordjes. Ik zal ze hard nodig gaan hebben… Al bij al zal het wel een hele uitdaging worden.
Maar dan is het wel weer typisch iets voor mij, iets te willen, wat anderen niet doen. Het noorden van Honschu is niet echt populair bij toeristen, en zeker de oostkust wordt niet echt bezocht, terwijl het net hersteld is van de verwoestende tsunami van 2011, waarbij ook de kernramp in Fukushima gebeurde. Het is voor mij juist een reden om langs die kust dan richting het noorden te trekken, en mijn respect te tonen aan de overledenen, maar ook aan de overlevenden. En dat is daarbij van het mooie landschap kan genieten, en hier en daar een hengeltje kan uitgooien, dat is een mooi pluspunt. Maar ik zal zeker bij de nodige gedenktekens stoppen, zoals ik dat ook in Frankrijk en Noorwegen gedaan heb.
Vooral toen ik erachter kwam, dat slechts 3% van alle toeristen in Japan Tohoku (het noordelijke deel van Honschu) bezoeken, heb ik zelfs mijn route verlegd en zal vanaf Kashima (ongeveer ter hoogte van Narita Airport) tot Omazaki (het allernoordelijkste puntje van Honschu) langs de kust rijden.
Daarna zak ik weer af, gedeeltelijk door het binnenland en langs de westkust. Om mezelf dan volledig onder te dompelen in de cultuur, gastronomie en historie van de Gouden Driehoek (Osaka, Kyoto en Nara), voordat ik weer langzaam terug zal rijden naar Tokyo.
In Tokyo zal ik de laatste 3-4 dagen dan doorbrengen, zonder camper. Voor die dagen heb ik al een behoorlijk vol programma staan, want ik wil er de beroemde rommelmarkt (Tokyo City Fleamarket) bezoeken, maar ook het Seiko Museum (Ginza) en de tuinen van het Keizerlijk paleis. En natuurlijk staat ook Shibuya Crossing op het programma, en het bezoeken van de vele winkels en restaurants in Tokyo…
Het wordt dus een tocht om nooit meer te vergeten!