Sommige mensen vragen me, of ik niet bang ben om alleen op reis te gaan. Natuurlijk is het een uitdaging, en zullen er zeker momenten zijn, dat ik bijna in mijn broek schijt, of mezelf voor mijn kop kan slaan en denk: “Waar ben ik aan begonnen?”, maar dat is deel van de ervaring.
Mensen kijken me ronduit verbaasd aan, als ik aangeef daar te willen gaan wandelen in de wildernis. Wellicht denken ze, dat ik me op deze reis helemaal niet voorbereid of er te licht over denk. Dat is geenszins het geval! Ik onderschat deze reis niet, ik kan hooguit dingen verkeerd inschatten, waardoor ik in lastigere omstandigheden terecht kan komen.
Maar dat is wel een verschil, want door er al over na te denken, ben je tenminste wel voorbereid, mocht het dan toch tegenvallen, dan heb je in ieder geval al een voorsprong.
Als je alles onderschat, dan ben je gewoon niet voorbereid. Zo simpel is het.
In mijn geval betekent dat, dat ik goede wandelschoenen meeneem, genoeg sokken, een rugzak vol met materialen, waarmee ik wel een tijdje kan overleven, mocht er iets gebeuren. De rugzak bevat:
- EHBO-kit
- Extra verband
- Zwachtels
- Genoeg eten en drinken
- Zonnebrandcrème
- Warmtedekens
- Powerbank
- Extra sokken
- Extra kleding
- Touw
- Zakmes
- Waterfilter met fles
- GPS met satelliet SOS functie
- Opvouwbare Nordic walking sticks
- En wellicht het allerbelangrijkste: een gezonde portie verstand
Dat past allemaal in een kleine rugzak, en weegt in totaal ook niet al te veel, waardoor je er bij het wandelen nauwelijks last van hebt.
Een EHBO-kit is eigenlijk wel het minimale vereiste, wat je mee moet nemen, als je de wildernis in gaat, net zoals goede kleding en schoeisel. Wat extra verband en zwachtels, voor als je een enkel zou verzwikken, of een wond oploopt. Een ongeluk zit in een klein hoekje, en je wilt toch wel terug in de bewoonde wereld terechtkomen…
Genoeg eten en drinken klinkt logisch, maar je hoort en ziet nog steeds veel mensen, die aan een wandeltocht of hike beginnen met alleen een klein flesje met water. Dat is onverantwoordelijk! Als ik ga wandelen, neem ik naar gelang de wandeltocht duurt ook drinken en eten mee. Als het in de buurt is, dan is het minimaal, is het verder weg, dan ben ik volledig uitgerust, en dat wil dus zeggen, dat ik 3 flessen water (ongeveer 2 liter) meeneem. En mocht ik zonder water komen zitten, dan heb ik een waterfilter met fles, waar ik uit ieder soort water drinkwater kan maken. Het maakt dan niet uit, hoe vies het water is, uit het filter komt zuiver water. maar dan praat je wel over extremen. Maar ik ga ook geen risico nemen door water te drinken, dat besmet kan zijn met bacteriën of parasieten. Daar helpt zo’n waterfilter echt wel.
Heel belangrijk om mee te nemen bij het wandelen: Extra sokken. Met droge voeten loop je gemakkelijker, en regelmatig sokken vervangen helpt daar goed bij. Het voorkomt blaren en pijnlijke voeten.
Extra kleding is optioneel, maar kan wel handig zijn.
Voor noodgevallen heb ik ook van die warmtedekens bij van folie. Dat hoeft niet eens voor jezelf te zijn, maar denk ook aan anderen, die je onderweg tegenkomt, en zich minder goed hebben voorbereid en zijn overvallen door slecht weer, en onderkoeling nabij zijn. Zo’n warmtedeken kost je bijna niets, en kan levens redden. Het weegt ook bijna niets, en het neemt niet veel plaats in. Meenemen dus!
Een touw en een zakmes zijn altijd handig. Het kan je over obstakels heen brengen, maar in noodgevallen kun je er veel goede dingen mee doen. Het helpt in ieder geval met overleven.
Ik heb me een setje opvouwbare Nordic Walkingsticks gekocht, die wegen samen 540 gram. Dat helpt bij het wandelen, maar is ook handig bij het afdalen van een steile helling. En in noodsituaties kun je het zelfs gebruiken als een soort spalk… Maar laten we hopen, dat dit nooit nodig is…
Een powerbank is altijd handig om je telefoon op te laden. Ik heb een powerbank van 20000mAh, die je zonder problemen mee kunt nemen in het vliegtuig. Maar ik kan er wel meerdere keren mijn telefoon mee opladen.
Mijn laatste aanwinst is een GPS met Satelliet SOS-functie. Dat is een GPS-toestel, waarmee je kunt navigeren, maar belangrijker nog, je kunt ermee een noodsignaal uitbrengen, zelfs als er helemaal geen telefoonontvangst meer mogelijk is. Het is zelfs mogelijk een SMS-bericht te sturen van de meeste afgelegen plaatsen ter wereld. Natuurlijk is zoiets niet geheel gratis, daar heb je een abonnement voor nodig. En de toestellen zijn nogal duur. Ik heb me een gebruikte gekocht, die nog prima in orde is, en waar ik deze functies ook op heb, voor minder dan de helft van de nieuwprijs… Dat geeft je in ieder geval een gerust gevoel, dat er in geval van nood, je iets hebt om op terug te vallen, niet alleen voor jezelf, maar ook voor het thuisfront.
En voor je een wandeltocht gaat beginnen, probeer uit te zoeken welke risico’s en welke moeilijkheidsgraad een route heeft. Een goede voorbereiding is het halve werk.